تعلیق مجهول ذهن مخاطب

نقدی بر فیلم سینمایی هزارتو

0 49

آریاسینما: امیرحسین ترابی در اولین تجربه کارگردانی‌اش، خیانت و روابط پیچیده انسانی را دستمایه فیلمی قرار داده که نتیجه‌اش هزارتویی شده که مخاطب را با علامت سوال های زیاد در ذهن، تنها می‌گذارد.
بخش آغازین فیلم که گم شدن کودک (بردیا) و مراجعه پدر وی (شهاب حسینی) به پلیس است، ظاهرا شروع جذابی است هرچند موضوع تکراری است. در ادامه فیلم، مخاطب با گره‌ها و سوال‌هایی در داستان مواجه می‌شود که یک به یک گره‌گشایی می‌شود اما به دلیل عدم شخصیت‌پردازی کامل و ضعف فیلمنامه از لحاظ فرم و محتوا، با خرده پیرنگ‌هایی که کمکی به پیشبرد قصه نمی‌کنند، با اثری مجهول روبه‌رو می‌شویم.
در هزارتو، تاثیر پذیری پررنگ از سینمای فرهادی توی ذوق ببیننده میزند. فرهادی در چهارشنبه‌سوری به شکلی ظریف به موضوع خیانت می‌پردازد تا جایی که مخاطب با کارکترهای فیلمش همذات‌پنداری می‌کند اما در هزارتو، ببیننده نه تنها ارتباطی با شخصیت‌ها برقرار نمی‌کند بلکه این حجم از خیانت، دروغ و دورویی تصویری سیاه و غم‌انگیز از زندگی مدرن ارائه می‌دهد. هرچند کارگردان به گفته خودش، برای تلطیف فضای فیلم از پژمان جمشیدی (در نقش نریمان) و بازی طنازانه‌اش بهره گرفته اما این شگرد کارگردان موثر واقع نشده و گویی قسمت اضافی فیلم است.
هزارتو با تبلیغات پررنگ و لعاب و آنونس‌های پرزرق و برق به علاوه بهره‌مندی از بازیگرانی چون شهاب حسینی و ساره بیات، سعی در جذب مخاطب داشته و گویا تا حدودی هم موفق بوده است.
بازی شهاب حسینی را می‌توان نقطه قوت این فیلم به حساب آورد در مقابل بازی ضعیف و تکراری ساره بیات (نگار، مادر بردیا) که انگار قرار نیست از نقشش از “خانه تاریک” و “عاشقانه” دربیاید. بیات اینقدر در ارائه نقشش ضعیف عمل کرده که هیچ فراز و فرودی در کاراکترش دیده نمی‌شود. بازی غزاله نظر (در نقش بیتا) را هم نمی‌توان نادیده گرفت، هرچند او نیز در سکانس‌هایی که در مقابل شهاب حسینی قرار می‌گیرد در دیالوگ‌هایش غرق می‌شود و بازی خوبی ارائه نمی‌دهد.
هزارتو برخلاف نامش که قرار است معماهایی جذاب در طول فیلم ایجاد کند و پاسخ منطقی به روابط پیچیده و بعضا سوال‌برانگیز کاراکترها بدهد، نه تنها در این راه موفق عمل نکرده بلکه با پایان‌بندی باز و مبهم، مخاطب را گیج و سرگردان می‌کند.
«امیرحسین ترابی» در مقام کارگردان در اولین تجربه‌اش اثری گم با قصه‌ای گنگ ارائه کرده است در حالی که همین سوژه تکراری گم شدن کودک که به گفته خودش بر مبنای واقعیت شکل گرفته، می‌توانست با پرداخت بهتر و انتخاب بازیگران مناسب‌تر و البته فیلمنامه‌ای جذاب‌تر، فیلم بهتری از آب درآید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.